Δευτέρα, 26 Ιουνίου 2017

«Γάμος: Μυστήριο & Καθημερινότητα» Μητροπολίτης Μεσογαίας καί Λαυρεωτικῆς κ.κ. Νικόλαος

www.youtube.com/watch?v=Dde65BL-A3g
ΣΠΟΥΔΑΙΑ ΟΜΙΛΙΑ

Οι Δύο Όψεις του Πόνου

Πονάμε πολύ. Υποφέρουμε. Μα κάπου εκεί βαθιά μέσα μας, μια φωνή μας λέει, «κράτα, μην φοβάσαι, πρέπει να το περάσεις, σου χρειάζεται για το ταξίδι.» Σήμερα νιώθεις γυμνός. Κρυώνεις πολύ. Ναι το ξέρω. Μα αύριο αυτή η εμπειρία θα είναι το ρούχο που θα ζεστάνει την καρδιά σου, και θα αλλάξει την ζωή σου. Θα το δεις, αυτό που σήμερα σε πληγώνει αύριο θα σε δυναμώνει…
Ξέρεις τα φωτοστέφανα που ποθείς τι σταυρό έχουν; Τα χαρίσματα, με τι παθήματα ανθίζουν; Ξέρεις οι μεγάλοι έρωτες τι πόνο κρύβουν; Εκείνα τα σ» αγαπώ” με τι χείλη ξεραμένα στην μοναξιά προφέρονται; Και αυτά τα γέλια που ακούς, γνωρίζεις σε τι κλάμα ξεπλένονται; Πίσω από τον παράδεισο είναι η κόλαση, και πίσω από το χαμόγελο όλα εκείνα που μας πόνεσαν πολύ…

Σάββατο, 24 Ιουνίου 2017

Εάν δεν βρεις τον Χριστό σε αυτήν την ζωή.δεν θα Τον βρεις ούτε στην άλλη.

 Προσπαθούμε κάθε στιγμή για το μέλλον μας. Αγωνιούμε για την στιγμή που θα ζήσουμε. Χτίζουμε σπίτια, εργαζόμαστε, αποθηκεύουμε πράγματα, μεριμνούμε τόσο προσεκτικά για το μέλλον μας. 
Μιλούμε για τον Θεό και Τον θέλουμε Αρωγό για το μέλλον μας. Θέλουμε 
έναν Θεό που θα γεμίσει τις τσέπες μας, τις αποθήκες τροφίμων του σπιτιού μας, που θα εξασφαλίσει το αύριο των παιδιών μας. 
Και όλο ζητάμε. Και δεν χαιρόμαστε την στιγμή που ζούμε που περνά στο παρελθόν μας.
Φθάνει πια τόσα θελήματα. 
Φθάνει πια τόση κρίση και άγχος. 

Όποιος θέλει μπορεί να ζήσει το τώρα, το σήμερα, τον Ίδιο τον Θεό και να χαρεί, να ειρηνεύσει και να μην ανησυχεί για το αύριο. Να εργάζεται πιο ήρεμα, να ζει πιο όμορφα και ειρηνικά. Να ψάχνει για δουλειά με εμπιστοσύνη στον Θεό και με χαρά. 
Η ζωή είναι πολύ μικρή για να μην την χαίρεσαι και να μην ποθείς να την ζήσεις. Και ο Χριστός είναι Ζωή, Χαρά, Ελπίδα που από αυτή την στιγμή που σου μιλάω 
μπορείς να γευτείς. 
Αρκεί να ζήσεις Μυστηριακή ζωή, μέσα και έξω από την Εκκλησία Του. Αρκεί να προσευχηθείς περισσότερο από ότι σκέφτεσαι, λογαριάζεις και αγωνιάς και μιλάς και γράφεις. 
Ζήσε τον Χριστό περισσότερο από τις ανάγκες σου!

Δεν χρειάζονται τύποι και κανόνες και πιέσεις και στερήσεις. Χρειάζεται αγάπη για τον Θεό και τους ανθρώπους, αγάπη για τον εαυτό σου και πόθο ο Χριστός να σε ελευθερώσει από τα πάθη σου και τους λογισμούς τους.
Την Ελευθερία σου θέλεις, πως μπορείς να μην την αναζητάς ή να αγωνίζεσαι κατσουφιασμένος;
Γονάτισε τώρα! Και σταμάτα τον κόσμο να τρέχει γύρω σου και εσύ μαζί του!
Ζήσε έξω από την τυπολατρία και τα κοινωνικά πρότυπα. Ζήσε με την ψυχή σου τον Χριστό που σε αναπαύει και Τον γνωρίζει. Ζήσε ακατάπαυστα το Γλυκό Του Όνομα στα χείλη και στην καρδιά σου, ότι κάνεις. Μάθε να ζεις σαν αιώνιος που είσαι, με την συνείδησή σου ταπεινή και καθαρή.
Πήγαινε όσες φορές χρειαστεί στον πνευματικό σου. Και ζήσε την στιγμή σαν να ήταν η τελευταία σου.
Πες καλημέρα, σε αγαπώ, σε συγχωρώ, συγχώραμε και χαίρε... Εργάσου με Χαρά.
Τόλμησε ακόμη και εσύ που λες τόσα στους άλλους και δεν το πράττεις.
Πράξη θέλει η ζωή, είναι πρόβα Ζωής αυτή η στιγμή, για σένα και όχι μόνο για τους άλλους!
Η ζωή δεν είναι μελλοντικά σχέδια και όνειρα απλησίαστα. Η ζωή είναι ονειρικές στιγμές κοντά στον Θεό, με δάκρυα μετανοίας και δευτερόλεπτα μελλοντικά Αιώνια!
Αν μάθεις να ζεις, τότε θα μάθουν και οι άλλοι από εσένα, από τις πράξεις σου, από το χαμόγελό σου και την σιωπή σου!
Ο Κύριος γνωρίζεται με την προσευχή, την μετάνοια και τις πράξεις!
Τόλμησε!
Μόλις πέρασαν κάποια λεπτά πολύτιμα για εσένα και για εμένα.

//proskynitis.blogspot.gr

Παρασκευή, 23 Ιουνίου 2017

ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ ΛΑΘΟΣ

«Η νηστεία πρέπει να γίνεται για τον Χριστό, για κανέναν άλλο λόγο. Πολλές φορές συμβαίνει να επιθυμούμε τη νηστεία με κάποια δόση χρησιμοθηρίας. Την εξασκούμε, δηλαδή, άλλοτε ως μέσον διαίτης και άλλοτε ως μέσον ανθρωπαρεσκείας. Αυτό είναι λάθος. Μοναδικός σκοπός της νηστείας πρέπει να είναι η αγάπη του Χριστού και η προς Αυτόν ομοίωσή μας, κατά το παράδειγμα των ασκητών και των οσίων».
Γερ. Θεοσέμνη, Καθηγουμένη Ι.Μ. Χρυσοπηγής Χανίων Κρήτης

http://www.pemptousia.gr/rimata_zois/afto-ine-lathos/

Η ΕΚΚΛΗΣΙΑ, ΤΟ ΜΟΝΟ ΚΑΤΑΦΥΓΙΟ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ

Δεν χρειάζονται πολλές λέξεις για να τονίσεις πως η Εκκλησία του Χριστού είναι το μοναδικό και ΑΣΦΑΛΕΣ καταφύγιο για όλους τους ανθρώπους. Για να εισέλθει ο άνθρωπος στο καταφύγιο αυτό θα πρέπει να γνωρίζει πως η είσοδός του είναι το μυστήριο του Βαπτίσματος και η παραμονή του σ' αυτό έχει ως προϋπόθεση την αξιοποίηση και τη συμμετοχή στα μυστήρια της Εκκλησίας μας.  Ναί, η πίστη είναι απαραίτητη, αλλά χωρίς την ορθοπραξία - την πράξη της θεωρίας - δεν σώζει. Ο Χριστός προσφέρει τη Χάρη Του μέσα στην Εκκλησία και δια της Εκκλησίας. Η επιλογή είναι δική μας,
π. Υάκινθος

Πέμπτη, 22 Ιουνίου 2017

ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΤΟΥ "ΕΣΤΑΥΡΩΜΕΝΟΥ" ΣΤΗΝ ΠΑΡΑΛΙΑ ΤΟΥ ΒΟΛΟΥ (21/06/2017)

Μία ακόμη μαγική βραδιά απήλαυσε το φιλότεχνο κοινό της πόλεώς μας, που τιμά όλες τις δράσεις της Ναυτικής Εβδομάδας 2017,  στο ονειρικό σκηνικό του προαυλείου χώρου του Ι.Ν. Αγίου Κωνσταντίνου στην παραλία. 

Την εκδήλωση άνοιξαν οι Εκπαιδευτικοί κ.κ. Κική Δανιηλίδου και Αντώνης Αντωνίου, υπεύθυνοι αντίστοιχα των Πολιτιστικών προγραμμάτων Β/θμιας και Α/θμιας Εκπαίδευσης Μαγνησίας, με τη ελκυστική παρουσίαση του νέου βιβλίου του Πρωτ. Θεοδώρου Μπατάκα, Εφημερίου του Μητροπολιτικού Ι.Ν. Αγίου Νικολάου Βόλου και Προέδρου του Σ.Σ.Κ. Βόλου «Ο ΕΣΤΑΥΡΩΜΕΝΟΣ», με τίτλο «Λόγια της στεριάς και της θάλασσας».Παρουσιάστηκε το θεατρικό δρώμενο «Ο Υάκινθος και το καλαμαράκι»  από το 3ο Γυμνάσιο Βόλου, με Υπεύθυνη Εκπαιδευτικό την κ. Σοφία Κανταράκη, και αφήγηση από το υλικό του βιβλίου. Πρόθεση του συγγραφέα του «να βάλει ένα μικρό λιθαράκι στην προσπάθεια της Τοπικής  Εκκλησίας για τη διάσωση των πατρογονικών   κειμηλίων  ως πολύτιμης παρακαταθήκης, διδάσκοντας στα παιδιά το ήθος της, που είναι η ψυχή και το κέντρο της. Αυτό το ήθος βίωσαν και μας παρέδωσαν οι καλοί μας γονείς, οι ιερείς και οι δάσκαλοί μας, που, παρά τις δύσκολες συνθήκες ζωής, κατόρθωσαν με την προσευχή τους και το έμπρακτο παράδειγμά τους να μας οδηγήσουν στην όντως ζωή». Ακολούθησε το μουσικό δρώμενο «Νότες της στεριάς και της θάλασσας», από το 2ο Δημοτικό Σχολείο Ν. Αγχιάλου, με Υπεύθυνη Εκπαιδευτικό την κ. Μαρίλη Κυριακοπούλου. Το βιβλίο σχολίασε ο Επίκουρος Καθηγητής του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας κ. Κων/νος Μάγος.

Η συνέχεια ήταν εξίσου συγκλονιστική, με τη μεγάλη συναυλία του Μουσικού Σχολείου Βόλου, υπό την καθοδήγηση των Εκπαιδευτικών  κ.κ. Κερασίας Σιάρα και Ιωάννας Χατζάκη. Τίτλος: «Με την Ελλάδα καραβοκύρη». Οι μαθητές πραγματοποίησαν μία ακόμη εξαιρετική εμφάνιση, όπως συνηθίζουν από ιδρύσεως του σχολείου τους, επιβεβαιώνοντας τους  θαυμάσιους καρπούς  της συνεργασίας  όλων των παραγόντων που θεμελιώνουν τη Δημόσια Εκπαίδευση και υπηρετούν με ζήλο τους ιερούς σκοπούς της. Την εκδήλωση της βραδιάς έκλεισε ο Σεβ. Μητροπολίτης μας κ. Ιγνάτιος, φανερά συγκινημένος, ο οποίος επαίνεσε τον ακαταπόνητο ιερέα για την πλούσια προσφορά του στη διακονία της Τοπικής  Εκκλησίας και συνεχάρη τα παιδιά, εκπαιδευτικούς  και τους γονείς για τον αγώνα ανάδειξης του ποιοτικού και του αληθούς, εις πείσμα της επιχειρούμενης ισοπέδωσης και αλλοτρίωσης κάθε αξίας και αρετής.

Μνήμες  και χρώματα της μαγνησιακής γης από τους  θησαυρούς της καρδιάς του π. Θεοδώρου, καθώς και ήχοι και εικόνες των μεγάλων δημιουργών του Γένους των Ελλήνων κατέκλυσαν τις καρδιές και μάγεψαν τις συνειδήσεις του πολυπληθούς ακροατηρίου, θυμίζοντας τα πάντα επίκαιρα λόγια του κορυφαίου ποιητή μας Οδυσσέα Ελύτη: «Εάν αποσυνθέσεις την Ελλάδα, στο τέλος θα δεις να σου απομένουν μια ελιά, ένα αμπέλι κι ένα καράβι. Που σημαίνει: με άλλα τόσα την ξαναφτιάχνεις». Και αλλού: ''Θέλει μελτέμι γερό, γεννημένο στην Τήνο, που να΄ ρθει με την ευχή της Παναγίας και να καθαρίσει τον τόπο απ΄ όλων των λογιώ της Τουρκιάς και της γηραιάς Ευρώπης τ΄ απομεινάρια...".
Ευχαριστούμε για μία ακόμη φορά τους φίλους του «Ε» που στήριξαν και αυτή τη δράση του και υποσχόμαστε και  πολλές άλλες εκπλήξεις στο μέλλον.

 Οι δύο υπεύθυνοι της οργάνωσης και παρουσίασης της εκδηλώσεως. 
Οι εκπαιδευτικοί κ. Κική Δανιηλίδου και κ Αντώνιος Αντωνίου, υπεύθυνοι επί των πολιτιστικών εκδηλώσεων της Α΄βάθμιας και Β'βάθμιας εκπαίδευσης Μαγνησίας

Οι θέσεις των επισήμων 
(ο.κ. Δ. Κουτσός, ο.κ Κ. Μάγος, ο. π. Θεόδωρος Μπατακας, ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Δημητριάδος κ. Ιγνάτιος, ο κ. Ιωάννης Κοντόπουλος, Διοικητής της 4ης Περιφερειακής Διοίκησης του Λ. Σώματος, ο. κ Εμμανουήλ Κανάλης, Κεντρικός Λιμενάρχης Βόλου κ.α.) και ο Αρχιμ. π. Καλλίνικος, ο παρουσιαστής της βραδιάς. 

Ο ομιλητής της βραδιάς κ. Κ. Μάγος εν μέσω των δύο συμπαρουσιαστών της γιορτής


Η εκπαιδευτικός κ. Σοφία Κοντογιάννη, καθηγήτρια του Γ΄Γυμνασίου Βόλου
και οι μαθητές της στο δρώμενο: "Ο ΥΑΚΙΝΘΟΣ ΚΑΙ ΤΟ ΚΑΛΑΜΑΡΑΚΙ".

Οι μαθητές του Γ΄Γυμνασίου Βόλου επί σκηνής...

Εθελόντριες του Σ.Σ.Κ. Βόλου "Ο ΕΣΤΑΥΡΩΜΕΝΟΣ" σε θέση διακονίας

Η χορωδία του 2ου Δημοτικού Σχολείου Ν. Αγχιάλου (Μαγνησίας) 
με την καθηγήτριά τους κ. Μαρίλη Κυριακοπούλου.

Ο συγγραφέας του βιβλίου π. Θεόδωρος και μαθήτρια Ραφαέλα Τίγκα
κατά την ώρα της απαγγελίας ενός ποιήματος του Ο. Ελύτη

Ο Σεβ. Δημητριάδος κ. Ιγνάτιος κλείνει την εκδήλωση με θερμούς καρδιακούς λόγους

Η υπέροχη χορωδία και ορχήστρα του ΜΟΥΣΙΚΟΥ ΣΧΟΛΕΙΟΥ ΒΟΛΟΥ

Ο Πρόεδρος του Δ.Σ. του "Ε" και συγγραφέας του βιβλίου με συνεργάτες του.

Ευχαριστούμε θερμά  τους πρωταγωνιστές - μικρούς και μεγάλους - και όλους τους συμμετέχοντες στην εκδήλωση, για την έμπρακτη αγάπη και τη στήριξή τους στη διακονία του "ΕΣΤΑΥΡΩΜΕΝΟΥ". Επίσης, ευχαριστούμε την καλή μας συνεργάτιδα κ. Μ. Δ. Κ. για τις φωτογραφίες που μας χάρισε.
π. Θ. Μ.




Η ομιλία του κ. Κώστα Μάγου, Καθηγητή στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας για το παιδικό βιβλίο: "ΛΟΓΙΑ ΤΗΣ ΣΤΕΡΙΑΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΘΑΛΑΣΣΑΣ"

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ «ΛΟΓΙΑ ΤΗΣ ΣΤΕΡΙΑΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΘΑΛΑΣΣΑΣ»
Στην παραλία του Βόλου (Τετάρτη 21 Ιουνίου 2017),
στο πλαίσιο των εκδηλώσεων για τη «ΝΑΥΤΙΚΗ ΕΒΔΟΜΑΔΑ 2017»

Η συγγραφή ενός βιβλίου με ιστορίες για παιδιά από τον πατέρα Θεόδωρο δεν αποτελεί έκπληξη. Όποιος τον έχει ακούσει (από τις ομιλίες του στο πλαίσιο της εκκλησίας μέχρι τις εισηγήσεις του σε συνέδρια) αναγνωρίζει την μεστότητα, την σαφήνεια και συγχρόνως την απλότητα του λόγου του. Συγχρόνως ακούγοντας τον, μαγεύεται από τον φυσικό τρόπο με τον οποίο εμπλουτίζει τα όσα έχει να πει με βιώματα και εμπειρίες τόσο δικές του όσο και ανώνυμων ανθρώπων, ανθρώπων απλών καθημερινών αλλά και εκείνων που πορεύονται δυσκολότερα όπως των κρατούμενων ή των εξαρτημένων συνανθρώπων μας. Αν τώρα ακούσει κανείς τον πατέρα Θεόδωρο να μιλά σε παιδιά και σε νέους, καταλαβαίνει πόσο κοντά βρίσκεται ο ίδιος στις παιδικές και νεανικές ψυχές και πόσο όμορφα βρίσκει μονοπάτια για να συζητήσει μαζί τους.
Ένα τέτοιο λοιπόν μονοπάτι επικοινωνίας με τα παιδιά είναι και το βιβλίο «Λόγια της στεριάς και της θάλασσας». Ένα μονοπάτι πλουσιότατο σε βιώματα τόσο της παιδικής όσο και της νεότερης ηλικίας του πατέρα Θεόδωρου. Ένα μονοπάτι γεμάτο με τους ήχους και τις μυρωδιές της θάλασσας, με τα αρώματα της πηλιορείτικης γης, γεμάτο με τις χαρούμενες φωνές των παιδιών, αλλά και με τις έγνοιες και τις αγωνίες των μεγαλύτερων. Ένα μονοπάτι που συνδέει το παρελθόν με το παρόν, που μας μιλά για την απλή ζωή των απλών ανθρώπων, την γεμάτη χαρές και λύπες, που μας μιλά για την συντροφικότητα και τη συλλογικότητα της κοινοτικής ζωής, της ζωής στο χωριό, των οικογενειακών, συγγενικών και φιλικών δεσμών.
Με ένα τέτοιο περιεχόμενο το βιβλίο του πατέρα Θεόδωρου αποτελεί ένα μονοπάτι πολιτισμού και διαπολιτισμικής επικοινωνίας,  καθώς ανοίγει ένα φωτεινό παράθυρο σε πολιτισμικές αξίες και στάσεις που δεν είναι πια αυτονόητες.  Αποτελεί ακόμη ένα διαγενεαλογικό μονοπάτι, ένα μονοπάτι που ενώνει τις γενιές, καθώς μέσα από τις ιστορίες του ξετυλίγεται το νήμα που δείχνει ότι τελικά οι βασικές αξίες για να ζήσει κανείς μια αρμονική ζωή, τόσο με τον εαυτό του όσο και με τους άλλους, παραμένουν σταθερές. Μεταφέρονται από την μια γενιά στην άλλη, αποτελώντας πυξίδα για τους νεότερους που αναζητούν τη δική τους ταυτότητα, που προσπαθούν όχι πάντα εύκολα να ανοίξουν τον δικό τους δρόμο.
Και βεβαίως το βιβλίο του πατέρα Θεόδωρου  είναι ένα μονοπάτι θρησκευτικότητας, θρησκευτικότητας με την ανοικτή και καθόλου δογματική έννοια του όρου. Οι μικροί, αλλά και οι μεγαλύτεροι αναγνώστες, όποια κι αν είναι η θρησκευτική τους ταυτότητα,  θα αναγνωρίσουν στις ιστορίες του πατέρα Θεόδωρου τις παγκόσμιες και διαχρονικές αξίες όπως της αγάπης, της φιλοξενίας, του σεβασμού, της προσφοράς και πολλές ακόμη. Και όλα αυτά οι αναγνώστες θα τα αναγνωρίσουν και θα χαρούν συγχρόνως την χαρά της ανάγνωσης, γιατί ο πατέρας Θεόδωρος μιλά χωρίς επιτηδευμένο διδακτισμό, μιλά με μια αυθεντική φωνή που έχει αφετηρία την ψυχή του. Αφηγείται ως ένας γνήσιος λαϊκός αφηγητής, ζωντανά, απλά, καρδιακά. Οι ήρωες των ιστοριών του δεν είναι ξεχωριστοί. Είναι οι καθημερινοί άνθρωποι, οι διπλανοί μας ιδιαίτερα  όσων από μας συνδέουμε ή έχουμε συνδέσει ένα κομμάτι της ζωή μας με τη ζωή στο χωριό. Οι ήρωες των ιστοριών του βιβλίου διασταυρώνονται, θα μπορούσε να ισχυριστεί κανείς, με τους ήρωες του μεγάλου Σκιαθίτη συγγραφέα, του Παπαδιαμάντη, αλλά και του άλλου πολύ αγαπητού στα αλλοτινά παιδιά, του θαλασσινού, του Καρκαβίτσα.  Οι απλοί καθημερινοί ήρωες και η θάλασσα ως αφετηρία και προορισμός, ως ανάμνηση και νοσταλγία, ως ταξίδι, περιπέτεια και επαγγελματική απασχόληση αποτελούν το ζωογόνο ζυμάρι με το οποίο συνθέτει τις ιστορίες του ο συγγραφέας. Ακόμη και η στεριά στις περισσότερες από τις ιστορίες νοηματοδοτείται από τη θάλασσα, είναι η μη θάλασσα, εκείνο που συμπληρώνει και αποτελεί τη συνέχεια του θαλασσινού τοπίου.
Μέχρι τώρα αναφέρθηκα κυρίως στο πρώτο μέρος του βιβλίου «Λόγια της στεριάς και της θάλασσας» εκείνο που ο πατέρας Θεόδωρος διάλεξε να δώσει τον τίτλο «Αφηγήσεις και παραμυθένια διηγήματα». Εξίσου όμως ενδιαφέρον είναι και το δεύτερο μέρος του βιβλίου, εκείνο με τα παραμύθια. Παραμύθια που μεταφέρουν την ομορφιά και την σοφία των λαϊκών παραμυθιών, με γερή δομή, περιπετειώδη πλοκή, απλή γλώσσα και ξεκάθαρα μηνύματα. Παραμύθια που έχουν την δύναμη να μεταφέρουν τους μικρούς αναγνώστες άλλοτε σε παραδεισένιους κήπους, όπως ο κήπος του κυρ Φραγκίσκου και άλλοτε στα σύννεφα όπως στην ιστορία «Η Άννα και το συννεφάκι». Παραμύθια γραμμένα με απλή γλώσσα, με χιούμορ, με ανατροπές και με περιγραφική δεινότητα. Παραμύθια με ζώα που μιλούν και φυτά που συζητούν. Παραμύθια που  μπορούν να αποτελέσουν αξιόλογο παιδαγωγικό υλικό, στα χέρια του γονιού ή του παιδαγωγού. Αν το πρώτο μέρος του βιβλίου του πατέρα Θεοδώρου θα ενθουσιάσει τα μεγαλύτερα παιδιά, ετούτο το δεύτερο  σίγουρα θα τραβήξει το ενδιαφέρον και την προσοχή των μικρότερων που θα ζητήσουν να ακούσουν ξανά και ξανά τα παραμύθια . Και δεν είναι μόνο ο λόγος και η ιστορία που θα συναρπάσει τα παιδιά. Είναι και οι εικόνες. Γιατί ο πατέρας Θεόδωρος είναι πολυτάλαντος. Δεν γράφει μόνο, αλλά και ζωγραφίζει. Και οι ζωγραφιές του έχουν επίσης την ομορφιά και την απλότητα των λαϊκών αυτοδίδακτων ζωγράφων, συμπληρώνοντας με τον πλέον αρμονικό τρόπο τις ιστορίες του.
Δεν θέλω να σας κουράσω περισσότερο. Κλείνοντας θα ήθελα να επαναλάβω ότι και τα δύο μέρη του βιβλίου είναι ένα δώρο για τη νέα γενιά, ιδιαίτερα για τα παιδιά του Δημοτικού που μέσα από το βιβλίο θα γνωρίσουν τον τρόπο ζωής και τις αξίες των παππούδων και των γιαγιάδων τους. Όμως είναι και ένα δώρο για μας τους ενήλικες αφού μέσα από το βιβλίο ταξιδεύουμε στην παιδική μας ηλικία, στην ζωή στο χωριό, σε μια καθημερινότητα που για τον καθένα, κάπου κάποτε είχε μιλήσει στην ψυχή του. Νομίζω ότι αυτός είναι ο βαθύτερος σκοπός του βιβλίου «Λόγια της στεριάς και της Θάλασσας»: να μιλήσει στην καρδιά του μικρού και του μεγάλου αναγνώστη. Πατέρα Θεόδωρε, τα καταφέρατε περίφημα! Καλοτάξιδο να’ ναι το βιβλίο σας!

                                                                                                          Κώστας Μάγος 
Επίκουρος Καθηγητής Πανεπιστημίου Θεσσαλίας

ΒΟΛΟΣ: ΕΠΙΤΥΧΉΣ Η ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ "ΛΟΓΙΑ ΤΗΣ ΣΤΕΡΙΑΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΘΑΛΑΣΣΑΣ" (21/06).

Από την ομιλία του π. Θεοδώρου Μπατάκα, συγγραφέα του βιβλίου
Ήδη, όλοι οι προλαλήσαντες, μας παρουσίασαν το παιδικό βιβλίο: «ΛΟΓΙΑ ΤΗΣ ΣΤΕΡΙΑΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΘΑΛΑΣΣΑΣ», μ’ ένα υπέροχο και πρωτότυπο τρόπο. Τα είπαν όλα με απλότητα, ευαισθησία και αγάπη, χρησιμοποιώντας ως πνευματικά εργαλεία: τον λόγο, το τραγούδι, τη ποίηση, το θέατρο, τη μουσική, τον ήχο και το φως. Τους ευχαριστούμε και τους συγχαίρουμε εκ καρδίας.
Αυτό το βιβλίο, γράφτηκε από έναν Ελληνορθόδοξο ιερέα, από αγάπη και μόνο για τα μικρά παιδιά, αλλά και από μια μεγάλη αγωνία και πόνο, αφού βλέπει καθημερινά να δηλητηριάζονται οι ψυχές και ο νους τους με χίλιους δυο βλαπτικούς και επιζήμιους τρόπους, με όπλα το δέλεαρ της τεχνολογίας και του εκσυγχρονισμού, επείσακτα και αλλότρια προς τον ελληνικό τρόπο υπάρξεως.
Τα κείμενα αυτού του βιβλίου αποτελούν ταυτόχρονα και μια αυθόρμητη αντίδραση στην επίμονη επιδίωξη παραγόντων  να γκρεμιστεί η εικόνα του Θεού από τις ψυχές των παιδιών μας, να αλλοιωθεί η εικόνα της παραδοσιακής ελληνορθόδοξης οικογένειας και να περιφρονηθούν οι αρετές της πίστεως, της αγάπης, του σεβασμού, της σεμνότητας, της αλληλεγγύης, της ηθικής και τόσων άλλων πανορθόδοξων αξιών.
Θελήσαμε να βάλουμε ένα μικρό λιθαράκι στην προσπάθεια της Εκκλησίας μας να διασώσει τα πατρογονικά  μας κειμήλια ως πολύτιμη παρακαταθήκη, διδάσκοντας στα παιδιά μας το ήθος της, που είναι η ψυχή και το κέντρο της. Αυτό το ήθος βίωσαν και μας παρέδωσαν οι καλοί μας γονείς, οι ιερείς και οι δάσκαλοί μας, που, παρά τις δύσκολες συνθήκες ζωής, κατόρθωσαν με την προσευχή τους και το έμπρακτο παράδειγμά τους να μας οδηγήσουν στην όντως ζωή.
Ο μεγάλος μας ποιητής Οδυσσέας Ελύτης ήδη από το 1990 μας προειδοποιούσε ''Θέλει μελτέμι γερό, γεννημένο στην Τήνο, που να΄ ρθει με την ευχή της Παναγίας και να καθαρίσει τον τόπο απ΄ όλων των λογιών της Τουρκιάς και της γηραιάς Ευρώπης τ΄ απομεινάρια...".  
Επίσης, ένα από τα πιο αναγνωρίσιμα πρόσωπα της περιόδου της Παλιγγενεσίας, ο Διονύσιος Σολωμός, είναι σήμερα πιο επίκαιρος από ποτέ,  λόγω ακριβώς της γνωστής ρήσης «Μήγαρις έχω άλλο στο νου μου πάρεξ ελευθερία και γλώσσα;»
Οι αφηγήσεις, τα παραμυθένια διηγήματα και τα παραμύθια, που φιλοξενούνται στο βιβλίο: «ΛΟΓΙΑ ΤΗΣ ΣΤΕΡΙΑΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΘΑΛΑΣΣΑΣ», γράφτηκαν μέσα στην ησυχία της φύσης, μακριά από τις μέριμνες και τον θόρυβο της πόλης, κοντά σε ακρογιαλιές, σε γραφικά χωριουδάκια, σε προαύλια εξωκκλησίων και σε κάποιες αγροικίες κατά τη διάρκεια των καλοκαιρινών μας διακοπών. Δεν πρόκειται για αντιγραφή παλαιοτέρων παραμυθιών και διηγημάτων, αλλά για μια νέα προσπάθεια, μακριά από μάγους, μάγισσες, σκληρούς πολεμιστές και δράκους.
Σ’ αυτό το υπέροχο ταξίδι της συγγραφής, μας καθοδήγησαν: τα παιδικά μας βιώματα και οι εμπειρίες που αποκτήσαμε στην ιδιαίτερη πατρίδα μας το Τρίκερι, κοντά στους ευλογημένους γονείς μας - τον καπετάν Βασίλη και την ευσεβέστατη μητέρα μας Ματούλα, οι ψυχές των οποίων ευχηθείτε να αναπαύονται στην αγκαλιά του Θεού.
Αυτά τα απλά κείμενα δεν προορίζονταν αρχικά για να γίνουν βιβλίο. Κάποιοι αδελφοί, συνεργάτες, πνευματικά μας παιδιά, αλλά και συγγενείς, μας παρότρυναν να τα εκδώσουμε, λέγοντάς μας πως ο ιερεύς δεν έχει μόνο σαρκικά παιδιά και εγγόνια, αλλά κι ένα πλήθος άλλαπου έχουν την ανάγκη της στοργής και της αγάπης του. Καιτελικά, μας έπεισανκαι να που σήμερα παραδίδουμε με αγάπη σ’ όλα τα παιδιά αυτό το βιβλίο.
Τους ευχαριστώ όλους για την βοήθεια και την στήριξη, αλλά κυρίως και πρωτίστως την καλή μου συνεργάτιδα στο «ΕΣΤΑΥΡΩΜΕΝΟ», την φιλόλογο κ. Κερασία Παπαγεωργίου – Γκαβανούδη, που κοπίασε ιδιαιτέρως, ως υπεύθυνη της φιλολογικής επιμέλειας των κειμένων…

Ρεπορτάζ και φωτογραφίες από την εκδήλωση παρουσίασης του βιβλίου 
"ΛΟΓΙΑ ΤΗΣ ΣΤΕΡΙΑΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΘΑΛΑΣΣΑΣ", θα αναρτηθούν αύριο. 

Πανελλήνια Έκκληση Γονέων για το Μάθημα των Θρησκευτικών

Μακαριώτατε, Σεβασμιώτατοι,

«Η χώρα βασανίζεται από μια ατέρμονη κρίση από την οποία έξοδος δεν φαίνεται. Η ψυχολογική και σωματική κούραση τσακίζει την καθημερινότητα μας. Σαν να μην έφταναν όλα αυτά, τα παιδιά μας, θύματα και αυτά της ψυχολογικής κατάρρευσης, που προέρχεται από την αποδόμηση του κοινωνικού ιστού και την αναζήτηση της μετανάστευσης, σαν λύση απελπισίας, αντί να βλέπουν στο σχολείο μια πυξίδα για το μέλλον τους και χώρο για αναζήτηση του πραγματικού νοήματος της ζωής, μπερδεύονται σε ένα χάος ανθρώπινων θεωριών που το κεντρικό τους νόημα είναι ότι αλήθεια δεν υπάρχει. Θέλουν να μάθουν στο παιδί ότι όλα είναι σχετικά και ανθρώπινες κατασκευές. Άρα το μόνο νόημα της ζωής είναι το τίποτα. Τι νόημα λοιπόν έχει μέσα σε αυτό το νοητικό κλίμα η παρακολούθηση έστω και μιας ώρας ζωής υποχρεωτικής εκπαίδευσης;

Η επίθεση στο μάθημα των θρησκευτικών, όπως αποδεικνύεται με τη δημοσίευση στο διαδίκτυο του πλήρους περιεχομένου του φακέλου σπουδών (για όλες τις τάξεις πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης), ύπουλα προσπαθεί να παρασύρει αθώες ανήλικες ψυχές μέσω της παιδοκολακείας σε συμμετοχή σε θεατρικά δρώμενα μέσα στην τάξη, όπου ο κάθε μαθητής θα φτιάχνει τη δική του αλήθεια βάσει της φαντασίας του. Αυτές οι μεθοδεύσεις το μόνο που θα καταφέρουν, είναι να οδηγήσουν στη δημιουργία εγωπαθών και ανερμάτιστων προσωπικοτήτων, για τις οποίες το κέντρο θα είναι το εγώ τους και όχι η κοινωνική αλληλεγγύη. Ο Κύριος Ημών Ιησούς Χριστός ως τελεσιουργός του μυστηρίου της σωτηρίας μας δια του Σταυρού και της Αναστάσεως απουσιάζει και επανεμφανίζεται σαν ένας συνήθης ηθικοδιδάσκαλος που συμπαρατίθεται με κοσμικές και θρησκευτικές θυμοσοφίες του Μωάμεθ, του Βούδα, του Κομφουκίου και άλλων ηθικολόγων. Αυτό οδηγεί τελικά στη δημιουργία απνευμάτιστων ανθρωποτύπων που άλλοτε ιδεολογικοποιούν ή ηθικοποιούν συγχυτικά τα πάντα ανάλογα με τις συναισθηματικές ροπές και τις εξαρτήσεις τους. Είναι δηλαδή τα τελικά άριστα υποψήφια θύματα των διαφημίσεων και των κάθε λογής εξουσιαστών.

Εάν το παιδί μπολιαστεί με ένα τέτοιου είδους μηδενιστικό φρόνημα, γιατί να αγωνιστεί να χτίσει κάτι για την πατρίδα του ή και για την Ευρώπη ολόκληρη, αν όλα αυτά που ζούμε δεν είναι παρά παιχνίδια της φαντασίας μας; Η εικονική πραγματικότητα μπορεί να είναι καλή για παιχνίδια διασκέδασης στους ηλεκτρονικούς υπολογιστές, αλλά εάν μεταφερθεί στον πραγματικό χώρο όλα μετατρέπονται σε χρονικό ενός προαναγγελθέντος θανάτου και μάλιστα εν ζωή. Εάν το σχολείο είναι όργανο αντικατήχησης στην αποδόμηση και στο τίποτα, τότε ο λόγος υπάρξεώς του παύει να υπάρχει.

Είναι απύθμενα ανόητο γονείς να θυσιάζουν όλο τους το είναι, για να μάθουν τα παιδιά τους λίγα γράμματα, σαν στήριγμα στη ζωής τους, όταν κάθε μορφής αξία πριονίζεται τόσο ριζικά μέσα στην απροστάτευτη παιδική ψυχή.

Με την παρούσα επιστολή μεταφέρουμε την έντονη διαμαρτυρία της γρηγορούσας συνείδησης του πληρώματος της Εκκλησίας στην Ιεραρχία και ζητούμε, έστω και εκ των υστέρων, να μη συναινέσει σε αυτό το ανοσιούργημα που προσπαθεί να επιβληθεί στα παιδιά μας με υπουργικές αποφάσεις και φακέλους μαθημάτων.

Το ελληνικό σύνταγμα θέτει όρια στην παρεμβατικότητα του κράτους και μάλιστα όταν θίγονται ανθρώπινα δικαιώματα. Ο σχετικισμός μπορεί να είναι μια θεωρία των αποδομιστών, μια ιδιαίτερη ερμηνεία του μεταμοντερνισμού, αλλά ούτε πλουραλιστικό, ούτε κριτικό, ούτε αντικειμενικό είναι να παρουσιάζεται ως η μόνη αλήθεια. Η επιβολή με υπουργικές αποφάσεις φιλοσοφικών δοξασιών, ως της μόνης νομικά επιτρεπτής στο δημόσιο εκπαιδευτικό χώρο αλήθειας, συνιστά φασισμό της χειρότερης μορφής. Οι ιεράρχες της Εκκλησίας μας καλούνται να μην υποκύψουν σε γελοίες ποσοστώσεις περί την ορθόδοξη πίστη, π.χ. 60% ορθοδοξία, 30% Ισλάμ, 10% βουδισμός και άλλα τινά φαιδρά. Ούτε να υποκύψουν στην αποδοχή του σχετικισμού ως της επίσημης φιλοσοφίας του νέου προγράμματος σπουδών για τα θρησκευτικά. Γιατί, αν και η ορθόδοξη πίστη είναι κάτι σχετικό μέσα σε ένα φαντασιακό συνονθύλευμα απόψεων, τι νόημα έχει να πάρουμε στα σοβαρά την έννοια της Εκκλησίας και τι νόημα έχει να συζητάμε περί σχέσεων Εκκλησίας και Πολιτείας, όταν αυτά είναι απλά ένα φαντασιώδες τίποτα. Το περίεργο είναι ότι όλοι αυτοί οι οπαδοί του πνευματικού σχετικισμού, όταν αναφέρονται στο χρήμα και στον υλισμό γίνονται απολυτοκράτες. Όταν μιλούν για οικονομικά, είτε αυτά λέγονται υποχρεώσεις έναντι των δανειστών ή υποχρεώσεις οικονομικές έναντι του Ελληνικού Δημοσίου, εκεί δεν ισχύει ο σχετικισμός; Γιατί για το χρήμα ισχύει η απόλυτη και ανελέητη σπάθη του νόμου; Είναι τυχαία αυτή η αντεστραμμένη αντικατήχηση;

Ό,τι και να συμβεί οι γονείς και τα παιδιά μαζί με τους δασκάλους στα σχολεία, που δεν κάνουν εκπτώσεις συνειδήσεως, δηλώνουν ότι θα αρνηθούν οποιαδήποτε ενεργητική ή παθητική συμμετοχή μέσα στις τάξεις σε αυτό το εκκολαπτόμενο έκτρωμα. Η ομόφωνη -ει δυνατόν- αρνητική ψήφος όλων των Σεβασμιωτάτων Μητροπολιτών θα αποδείξει ότι οι Έλληνες Ιεράρχες ξέρουν να ιεραρχούν το πνευματικό συμφέρον ενάμιση εκατομμυρίων ανηλίκων παιδιών που φοιτούν στα σχολεία πάνω από οποιεσδήποτε άλλες σκοπιμότητες με τις οποίες ο καίσαρας θέλει να διαιρέσει την Εκκλησία».

Τετάρτη, 21 Ιουνίου 2017

ΗΜΕΡΑ ΤΟΥ ΠΡΟΣΦΥΓΑ (20/06)

Θερμή υποδοχή επεφύλαξαν (20/6) στον Σεβ. Μητροπολίτη Δημητριάδος κ. Ιγνάτιο οι πρόσφυγες και οι εργαζόμενοι στον χώρο φιλοξενίας προσφύγων στην δομή ΜΟΖΑ (περιοχή Βόλου), επ΄ ευκαιρία της λήξεως του σχολικού έτους 2016 – 2017 και της ΠΑΓΚΟΣΜΙΑΣ ΗΜΕΡΑΣ ΤΟΥ ΠΡΟΣΦΥΓΑ.

Τη γιορτή – που τα είχε όλα, όπως θέατρο, τραγούδια, χορό, μουσική, ποίηση κ.α. – ετοίμασαν και παρουσίασαν οι εκπαιδευτικοί και οι πρόσφυγες μαθητές. Στην ομιλία του ο Σεβ. Μητροπολίτης μας συνεχάρη όσους διακονούν στον χώρο αυτό και τόνισε τη σημασία που έχει η ενότητα και η συνεργασία όλων των φορέων για την αντιμετώπιση εκτάκτων φαινομένων, όπως είναι και το προσφυγικό. Τόνισε, επίσης, την διάθεση της Εκκλησίας να συνεχίσει να συμπαραστέκεται στον αγώνα που δίνουν οι αρμόδιες υπηρεσίας της Πολιτείας, με σκοπό να βελτιωθούν οι συνθήκες διαβίωσης όλων των ανθρώπων που έφυγαν από την πατρίδα τους διωγμένοι από τον πόλεμο κι έκλεισε λέγοντας ότι «μέχρι να βρείτε την Ιθάκη σας, εμείς θα είμαστε το λιμάνι σας».


Την εκδήλωση παρακολούθησαν πολλοί εκπρόσωποι φορέων του Νομού Μαγνησίας (στρατιωτικοί, αστυνομικοί, κοινωνικοί λειτουργοί, εκπαιδευτικοί κ.άλ.), οι γονείς των παιδιών και οι εργαζόμενοι στον χώρο. Τον Σεβασμιώτατο συνόδευε ο π. Θεόδωρος Μπατάκας, ο Πρόεδρος του Δ.Σ. του «ΕΣΤΑΥΡΩΜΕΝΟΥ», ο οποίος προσέφερε, εκ μέρους του Συλλόγου, ικανή ποσότητα γλυκισμάτων για τα 62 παιδιά που ζουν στη δομή ΜΟΖΑ.